ໃນວັນທີ 4 ສິງຫາ 2026, ຕະຫຼາດພະລັງງານໂລກໄດ້ເຫັນຈຸດສໍາຄັນ—ບົດລາຍງານການລົງທຶນພະລັງງານລົມໃນທະເລໂລກ (Global Offshore Wind Investment Report) ທີ່ອອກໂດຍອົງການພະລັງງານສາກົນ (IEA) ໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ, ໃນເຄິ່ງປີທໍາອິດຂອງປີ 2026, ມູນຄ່າການລົງທຶນລວມໃນພະລັງງານລົມໃນທະເລທົ່ວໂລກໄດ້ທະລົງເກີນ 62 ຕື້ໂດລາສະຫະລັດ, ເພີ່ມຂຶ້ນ 38% ເມື່ອທຽບໃສ່ປີກ່ອນ, ເຊິ່ງເປັນສູງສຸດໃນປະຫວັດສາດ. ຕົວເລກນີ້ບໍ່ພຽງແຕ່ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າພະລັງງານລົມໃນທະເລໄດ້ກາຍເປັນກໍາລັງຫຼັກຂອງການລົງທຶນພະລັງງານທົດແທນຢ່າງເປັນທາງການ, ແຕ່ຍັງຊີ້ໃຫ້ເຫັນເຖິງການສ້າງຕັ້ງຖານະທີ່ສໍາຄັນຂອງພາກພື້ນອາຊີ-ປາຊີຟິກໃນແຜນທີ່ພະລັງງານໂລກທີ່ກໍາລັງເລັ່ງຂຶ້ນ.
ອາຊີ-ປາຊີຟິກນໍາໜ້າ: ສັດສ່ວນການລົງທຶນເກີນ 45%, ຈີນ, ຫວຽດນາມ, ແລະ ເກົາຫຼີ ເປັນເສົາຫຼັກ 3 ປະເທດ
ບົດລາຍງານໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ, ໃນເຄິ່ງປີທໍາອິດຂອງປີ 2026, ມູນຄ່າການລົງທຶນພະລັງງານລົມໃນທະເລຂອງພາກພື້ນອາຊີ-ປາຊີຟິກແມ່ນປະມານ 28 ຕື້ໂດລາສະຫະລັດ, ເຊິ່ງກວມເອົາຫຼາຍກວ່າ 45% ຂອງທັງໝົດໃນໂລກ, ເກີນກວ່າເອີຣົບກາຍເປັນຕະຫຼາດການລົງທຶນພະລັງງານລົມໃນທະເລທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດຂອງໂລກ. ໃນບັນດາປະເທດເຫຼົ່ານີ້, ຈີນ ຢູ່ໃນອັນດັບທໍາອິດດ້ວຍການລົງທຶນ 18 ຕື້ໂດລາສະຫະລັດ, ເພີ່ມຂຶ້ນ 25%; ຫວຽດນາມ ຢູ່ໃນອັນດັບທີສອງດ້ວຍ 5.5 ຕື້ໂດລາສະຫະລັດ, ແລະ ເກົາຫຼີ ຕາມມາດ້ວຍ 4 ຕື້ໂດລາສະຫະລັດ. ສາມປະເທດນີ້ຮ່ວມກັນປະກອບສ່ວນເກືອບ 90% ຂອງການລົງທຶນໃນພາກພື້ນອາຊີ-ປາຊີຟິກ.
ຈີນ: ການຂະຫຍາຍຂະໜາດ ແລະ ພື້ນທີ່ນ້ຳເລິກ
ພະລັງງານລົມໃນທະເລຂອງຈີນໄດ້ສືບຕໍ່ການເຕີບໂຕຢ່າງໄວວາເຊັ່ນດຽວກັບປີ 2025. ໃນເຄິ່ງປີທໍາອິດຂອງປີ 2026, ຄວາມສາມາດໃນການຕິດຕັ້ງພະລັງງານລົມໃນທະເລຂອງຈີນໄດ້ເພີ່ມຂຶ້ນ 8.2 ກິໂລວັດ, ແລະ ມູນຄ່າການຕິດຕັ້ງລວມໄດ້ທະລົງເກີນ 45 ກິໂລວັດ, ສືບຕໍ່ນໍາໜ້າໂລກ. ສິ່ງທີ່ໜ້າສັງເກດແມ່ນໂຄງການພະລັງງານລົມໃນທະເລຂອງຈີນກໍາລັງຂະຫຍາຍຈາກນ້ຳໃກ້ເຂົ້າສູ່ນ້ຳເລິກຢ່າງໄວວາ, ໂດຍມີໂຄງການສາທິດນ້ຳເລິກຫຼາຍໂຄງການທີ່ມີກໍາລັງການຜະລິດຫຼາຍກວ່າ 15 ແມັດວັດ ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນໃນແຂວງກວາງຕູ, ຝູຈຽນ, ແລະ ເຈສູ. ໃນຂະນະດຽວກັນ, ຕົ້ນທຶນການຜະລິດໄຟຟ້າຂອງພະລັງງານລົມໃນທະເລຂອງຈີນໄດ້ຫຼຸດລົງເຖິງປະມານ 0.35 ຢວນ/ກິໂລວັດຊົ່ວໂມງ, ເຊິ່ງໃກ້ຄຽງກັບລາຄາໄຟຟ້າມາດຕະຖານຂອງຖ່ານຫີນ, ເຊິ່ງຊີ້ໃຫ້ເຫັນເຖິງການປັບປຸງດ້ານເສດຖະກິດຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ.
ຫວຽດນາມ: ການປ່ອຍຜົນປະໂຫຍດຈາກນະໂຍບາຍ, ການລົງທຶນຈາກຕ່າງປະເທດເພີ່ມຂຶ້ນຢ່າງໄວວາ
ຫວຽດນາມກາຍເປັນຈຸດເດັ່ນອື່ນຂອງການລົງທຶນພະລັງງານລົມໃນທະເລຂອງອາຊີ-ປາຊີຟິກ. ໃນເດືອນມີນາ 2026, ຖັດໜົນຫວຽດນາມໄດ້ອະນຸມັດ "ການປັບປຸງແຜນພະລັງງານແຫ່ງທີ 8", ເຊິ່ງໄດ້ກໍານົດເປົ້າໝາຍການຕິດຕັ້ງພະລັງງານລົມໃນທະເລຈາກ 7 ກິໂລວັດໃນປີ 2030 ເປັນ 12 ກິໂລວັດ, ແລະ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຂະບວນການອະນຸມັດໂຄງການງ່າຍຂຶ້ນ, ເຊິ່ງໃຫ້ການຮັບປະກັນດ້ານລະບົບທີ່ຊັດເຈນກວ່າສໍາລັບການມີສ່ວນຮ່ວມຂອງນັກລົງທຶນຕ່າງປະເທດ. ໃນເຄິ່ງປີທໍາອິດ, ຫວຽດນາມໄດ້ດຶງດູດການລົງທຶນໂຄງການພະລັງງານລົມໃນທະເລຂະໜາດໃຫຍ່ຈາກ ຍີ່ປຸ່ນ, ເກົາຫຼີ, ແລະ ຍຸרוປ, ໂດຍໂຄງການພະລັງງານລົມໃນທະເລ 1.2 ກິໂລວັດ ຢູ່ແຂວງພິ້ນ, ເຊິ່ງຮ່ວມມືກັບບໍລິສັດທ້ອງຖິ່ນ, ໄດ້ເລີ່ມການກໍ່ສ້າງຢ່າງເປັນທາງການ ໂດຍບໍລິສັດພະລັງງານຍັກໃຫຍ່ຂອງເດນມາກ, Orsted, ດ້ວຍມູນຄ່າການລົງທຶນລວມ 3.5 ຕື້ໂດລາສະຫະລັດ.
ເກົາຫຼີ: ການທໍາໃຫ້ເປັນທຸລະກິດຂອງເຕັກໂນໂລຊີພະລັງງານລົມໃນທະເລແບບລອຍ
ສ່ວນເກົາຫຼີໄດ້ບັນລຸຜົນສໍາເລັດໃນຂົງເຂດພະລັງງານລົມໃນທະເລແບບລອຍ. ໃນເດືອນພຶດສະພາ 2026, ໂຄງການພະລັງງານລົມໃນທະເລແບບລອຍ 1.5 ກິໂລວັດ ຢູ່ເຂດນ້ຳຂອງເມືອງວີຊານ, ເກົາຫຼີ, ໄດ້ສໍາເລັດການຕັດສິນໃຈລົງທຶນສຸດທ້າຍ, ດ້ວຍມູນຄ່າການລົງທຶນປະມານ 5 ຕື້ໂດລາສະຫະລັດ, ເຊິ່ງກາຍເປັນໂຄງການພະລັງງານລົມແບບລອຍທີ່ທໍາເປັນທຸລະກິດທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດໃນໂລກ. ໂຄງການນີ້ໃຊ້ເຕັກໂນໂລຊີພື້ນຖານແບບລອຍທີ່ພັດທະນາໂດຍບໍລິສັດທ້ອງຖິ່ນຂອງເກົາຫຼີ, ແລະ ຄາດວ່າຈະເຊື່ອມຕໍ່ກັບກຣິດໃນປີ 2029, ເຊິ່ງຈະເປັນການສະໜັບສະໜູນທີ່ສໍາຄັນໃຫ້ເກົາຫຼີບັນລຸເປົ້າໝາຍ 30% ຂອງພະລັງງານທົດແທນໃນປີ 2030.
ເອີຣົບ: ການເຕີບໂຕຂອງການລົງທຶນຊ້າລົງ, ແຕ່ການສົ່ງອອກເຕັກໂນໂລຊີ ແລະ ນະໂຍບາຍນະວັດຕະກໍາສືບຕໍ່
ยุโรป ซึ่งเป็นศูนย์กลางดั้งเดิมของพลังงานลมในทะเล มีการลงทุนประมาณ 24 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ ในช่วงครึ่งแรกของปี 2026 เพิ่มขึ้น 15% ซึ่งช้ากว่าเอเชียแปซิฟิกอย่างเห็นได้ชัด สหราชอาณาจักร เยอรมนี และเนเธอร์แลนด์ ยังคงเป็นจุดหมายปลายทางการลงทุนหลักในยุโรป แต่โครงการบางส่วนล่าช้าเนื่องจากข้อจำกัดในการเชื่อมต่อโครงข่ายไฟฟ้าและต้นทุนห่วงโซ่อุปทาน อย่างไรก็ตาม ยุโรปยังคงเป็นผู้นำด้านนวัตกรรมทางเทคโนโลยีและกรอบนโยบาย สหภาพยุโรปได้เปิดตัว "กฎหมายเร่งรัดพลังงานลมในทะเล" ในเดือนกรกฎาคม 2026 ซึ่งกำหนดให้ประเทศสมาชิกต้องวางแผนพลังงานลมในทะเลภายในเขตเศรษฐกิจจำเพาะภายในปี 2027 และจัดตั้ง "เขตอนุมัติพลังงานลมในทะเลอย่างรวดเร็ว" ซึ่งคาดว่าจะกระตุ้นการลงทุนให้ฟื้นตัวในช่วงครึ่งหลังของปี
นอกจากนี้ บริษัทในยุโรปกำลังเร่งส่งออกเทคโนโลยีไปยังตลาดเอเชียแปซิฟิก ในช่วงครึ่งแรกของปี 2026 ผู้ผลิตกังหันลมของยุโรปได้รับคำสั่งซื้อในเอเชียแปซิฟิกมากกว่า 8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ เพิ่มขึ้น 40% โดยเกี่ยวข้องกับส่วนต่างๆ เช่น การจัดหาใบพัด การบริการบำรุงรักษา และใบอนุญาตทางเทคนิค แนวโน้มนี้ตอกย้ำสถานะของเอเชียแปซิฟิกในฐานะศูนย์กลางการผลิตและนวัตกรรมพลังงานลมในทะเลระดับโลก
ปัจจัยขับเคลื่อน: การสั่นสะเทือนสามด้านของนโยบาย ต้นทุน และความมั่นคงทางพลังงาน
การลงทุนที่เพิ่มขึ้นในพลังงานลมในทะเลไม่ได้เกิดขึ้นโดยบังเอิญ แต่เป็นผลมาจากการสนับสนุนของนโยบาย การลดลงของต้นทุน และความต้องการด้านความมั่นคงทางพลังงานร่วมกัน
ด้านนโยบาย: เศรษฐกิจหลักทั่วโลกเร่งออกกฎหมาย
ในช่วงครึ่งแรกของปี 2026 มีกว่า 20 ประเทศและภูมิภาคทั่วโลกที่ออกนโยบายสนับสนุนพลังงานลมในทะเลใหม่ จีนได้รวมพลังงานลมในทะเลไว้ในสาขาสำคัญของแผนพลังงานหมุนเวียน "14th Five-Year Plan" และเปิดตัวเงินอุดหนุนสำหรับพลังงานลมในน้ำลึก ประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เช่น เวียดนาม ฟิลิปปินส์ และมาเลเซีย ได้ปรับเป้าหมายการติดตั้งพลังงานลมในทะเลให้สูงขึ้น ในขณะที่สหรัฐอเมริกาได้ให้เครดิตภาษีการลงทุน 30% สำหรับโครงการพลังงานลมในทะเลผ่านข้อกำหนดเพิ่มเติมของ "Inflation Reduction Act" ความแน่นอนของนโยบายได้มอบความเชื่อมั่นในระยะยาวให้กับนักลงทุน
ด้านต้นทุน: การขยายขนาดและการปรับปรุงเทคโนโลยีขับเคลื่อนสู่ราคาที่สมเหตุสมผล
ต้นทุนต่อหน่วยของพลังงานลมในทะเลลดลงประมาณ 45% ในช่วงห้าปีที่ผ่านมา ในช่วงครึ่งแรกของปี 2026 ต้นทุนพลังงานไฟฟ้าที่เทียบเท่ากันโดยเฉลี่ย (LCOE) ของพลังงานลมในทะเลทั่วโลกอยู่ที่ประมาณ 70 ดอลลาร์สหรัฐฯ ต่อเมกะวัตต์-ชั่วโมง และโครงการที่มีคุณภาพบางส่วนต่ำกว่า 50 ดอลลาร์สหรัฐฯ ต่อเมกะวัตต์-ชั่วโมง การพัฒนาเทคโนโลยี เช่น พลังงานลมแบบลอยน้ำ กังหันขนาดใหญ่ (15-20 เมกะวัตต์) และการบำรุงรักษาอัจฉริยะ ได้บีบอัดพื้นที่ต้นทุนให้แคบลง ตามที่ BloombergNEF คาดการณ์ไว้ พลังงานลมในทะเลมีแนวโน้มที่จะมีราคาเทียบเท่ากับเชื้อเพลิงฟอสซิลในทุกตลาดหลักภายในปี 2028
ความมั่นคงทางพลังงาน: ภูมิรัฐศาสตร์กระตุ้นความต้องการที่หลากหลาย
ในช่วงปี 2025-2026 สถานการณ์ภูมิรัฐศาสตร์ทั่วโลกยังคงตึงเครียด และความผันผวนของห่วงโซ่อุปทานพลังงานแบบดั้งเดิมเพิ่มขึ้น ประเทศต่างๆ มองว่าพลังงานลมในทะเลเป็นสินทรัพย์เชิงกลยุทธ์เพื่อเพิ่มความเป็นอิสระด้านพลังงาน ตัวอย่างเช่น ในเดือนมีนาคม 2026 กระทรวงเศรษฐกิจและอุตสาหกรรมของญี่ปุ่นได้รวมพลังงานลมในทะเลไว้ใน "แผนความมั่นคงทางพลังงานแห่งชาติ" โดยมีเป้าหมายที่จะติดตั้งพลังงานลมในทะเลให้ได้ 10 กิกะวัตต์ภายในปี 2030 เพื่อลดการพึ่งพา LNG ที่นำเข้า เกาหลีได้ระบุอย่างชัดเจนว่าพลังงานลมในทะเลเป็นหนึ่งในเส้นทางหลักในการบรรลุเป้าหมายการปล่อยก๊าซเรือนกระจกสุทธิเป็นศูนย์ในปี 2050
ข้อคิดสำหรับลาวและอาเซียน: โอกาสใหม่ในการเชื่อมต่อโครงข่ายไฟฟ้าและการส่งออกพลังงานสีเขียว
ສຳລັບ ສປປ ລາວ ແລະ ພາກພື້ນອາຊຽນ, ແນວໂຮມການລົງທຶນພະລັງງານລົມໃນທະເລທົ່ວໂລກ ໄດ້ນຳມາເຊິ່ງໂອກາດທີ່ບໍ່ໂດຍກົງ ແຕ່ສຳຄັນ. ໃນດ້ານໜຶ່ງ, ການພັດທະນາຢ່າງໄວວາຂອງພະລັງງານລົມໃນທະເລ ຈະຊຸກຍູ້ການເຊື່ອມໂຍງກັນຂອງຕາຂ່າຍໄຟຟ້າອາຊຽນ. ສປປ ລາວ, ໃນຖານະປະເທດສົ່ງອອກໄຟຟ້າຂອງອາຊຽນ, ສາມາດສ້າງການເສີມກັນກັບພະລັງງານລົມໃນທະເລ ໂດຍການນຳໃຊ້ຊັບພະສົມໄຟຟ້າພະລັງນ້ຳ. ເມື່ອພະລັງງານລົມໃນທະເລ ບໍ່ພຽງພໍ, ໄຟຟ້າພະລັງນ້ຳຂອງ ສປປ ລາວ ສາມາດເຮັດໜ້າທີ່ຄວບຄຸມການຜະລິດ (peak shaving) ເພື່ອຍົກລະດັບສະຖຽນພາບຂອງຕາຂ່າຍໄຟຟ້າໃນພາກພື້ນ. ໂຄງການເຊື່ອມໂຍງໄຟຟ້າ ລາວ-ໄທ-ມາເລເຊຍ ໄລຍະ 2 ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນຢ່າງເປັນທາງການໃນເດືອນກໍລະກົດ 2026, ຄາດວ່າຈະເລີ່ມການດໍາເນີນງານໃນປີ 2028, ເວລາໃດນັ້ນ ໄຟຟ້າພະລັງນ້ຳຂອງ ສປປ ລາວ ຈະສົ່ງອອກສູ່ມາເລເຊຍຜ່ານຕາຂ່າຍໄຟຟ້າອາຊຽນເປັນຄັ້ງທຳອິດ, ໂດຍມີປະລິມານການຄ້າຕໍ່ປີເຖິງ 300 ລ້ານກິໂລວັດຊົ່ວໂມງ.
ໃນອີກດ້ານໜຶ່ງ, ແນວໂຮມການລົງທຶນພະລັງງານລົມໃນທະເລ ໄດ້ດຶງດູດທຶນສາກົນ ແລະ ເຄື່ອງມືການເງິນສີຂຽວ ຈຳນວນຫຼາຍເຂົ້າສູ່ພາກພື້ນອາຊີ-ປາຊີຟິກ, ເຊິ່ງໄດ້ສະໜອງຊ່ອງທາງການລົງທຶນ ແລະ ການເງິນໃໝ່ໃຫ້ແກ່ບັນດາປະເທດພາຍໃນເຊັ່ນ ສປປ ລາວ. ຕົວຢ່າງ, ແຜນການ "ກອງທຶນພະລັງງານສີຂຽວອາຊີ-ປາຊີຟິກ" ທີ່ທະນາຄານພັດທະນາອາຊີ (ADB) ໄດ້ເປີດໃນເດືອນມິຖຸນາ 2026, ດ້ວຍຂະໜາດເບື້ອງຕົ້ນ 10 ຕື້ໂດລາ, ໄດ້ເນັ້ນການສະໜັບສະໜູນໂຄງການພະລັງງານທົດແທນຂອງສະມາຊິກອາຊຽນ, ລວມທັງ ສປປ ລາວ, ການຍົກລະດັບຕາຂ່າຍໄຟຟ້າ ແລະ ການກໍ່ສ້າງໂຄງສ້າງການເກັບຮັກສາພະລັງງານ. ພາກລັດ ສປປ ລາວ ສາມາດໃຊ້ໂອກາດນີ້ເພື່ອຊຸກຍູ້ການພັດທະນາພະລັງງານທີ່ຫຼາກຫຼາຍ ເຊັ່ນ ພະລັງງານແສງອາທິດ, ພະລັງງານລົມ ແລະ ພະລັງງານຊີວະມະຫາພາກ, ເພື່ອຫຼຸດການເພິ່ງພາອາໄສໄຟຟ້າພະລັງນ້ຳພຽງຢ່າງດຽວ.
ສິ່ງທ້າທາຍ ແລະ ທັດສະນະ: ຂໍ້ຈຳກັດດ້ານຕ່ອງໂສ້ການສະໜອງ ແລະ ຄວາມກົດດັນໃນການເຊື່ອມໂຍງ
ເຖິງວ່າທັດສະນະຈະກວ້າງຂວາງ, ແຕ່ການລົງທຶນພະລັງງານລົມໃນທະເລກໍຍັງປະເຊີນກັບສິ່ງທ້າທາຍໃນຄວາມເປັນຈິງ. ອັນທຳອິດແມ່ນຂໍ້ຈຳກັດດ້ານຕ່ອງໂສ້ການສະໜອງ. ປະລິມານການຜະລິດຂອງອຸປະກອນທີ່ສຳຄັນ ເຊັ່ນ ໃບພັດລົມ, ແບຣິງຈຳນວນຫຼາຍ, ແລະ ສາຍໄຟຟ້າໃຕ້ທະເລ ຢູ່ທົ່ວໂລກ ບໍ່ພຽງພໍ, ແລະ ໄລຍະເວລາການຈັດສົ່ງໄດ້ຍາວເຖິງ 18-24 ເດືອນ, ເຊິ່ງໄດ້ເພີ່ມຕົ້ນທຶນໂຄງການ. ອັນທີສອງແມ່ນຄວາມກົດດັນໃນການເຊື່ອມໂຍງເຂົ້າຕາຂ່າຍໄຟຟ້າ. ການເຊື່ອມໂຍງພະລັງງານລົມໃນທະເລໃນຂະໜາດໃຫຍ່ ຕ້ອງການການກໍ່ສ້າງສາຍສົ່ງໄຟຟ້າແຮງສູງ ແລະ ໂຄງສ້າງການເກັບຮັກສາທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ, ແຕ່ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຍັງຢູ່ໃນຂັ້ນຕອນການວາງແຜນໃນບາງປະເທດໃນອາຊີຕາເວັນອອກສຽງໃຕ້. ນອກຈາກນັ້ນ, ບັນຫາທາງສັງຄົມ ເຊັ່ນ ການວາງແຜນພື້ນທີ່ທະເລ, ຄວາມຂັດແຍ່ງດ້ານການປະມົງ ແລະ ການ സംരക്ഷາສິ່ງແວດລ້ອມ ກໍຕ້ອງການການປະສານງານຢ່າງເໝາະສົມ.
ເມື່ອເບິ່ງໄປໃນເຄິ່ງປີຫຼັງຂອງປີ 2026, ຕະຫຼາດໂດຍທົ່ວໄປຄາດຄະເນວ່າການລົງທຶນພະລັງງານລົມໃນທະເລທົ່ວໂລກ ຈະສືບຕໍ່ເຕີບໂຕຢ່າງແຂງແຮງ, ໂດຍມີມູນຄ່າການລົງທຶນທັງປີ ທີ່ຄາດວ່າຈະແກ້ຜ່ານ 120 ຕື້ໂດລາ. ຖານະການເປັນຜູ້ນຳໃນພາກພື້ນອາຊີ-ປາຊີຟິກ ຈະຖືກສ້າງຄວາມແຂງແກ່ນຍິ່ງຂຶ້ນ, ໂດຍປະເທດຕ່າງໆ ເຊັ່ນ ຈີນ, ຫວຽດນາມ, ເກົາຫຼີ, ຍີ່ປຸ່ນ, ແລະ ຟີລິບປິນ ຈະສືບຕໍ່ປ່ອຍແຜນໂຄງການ. ສຳລັບ ສປປ ລາວ, ການ nắm bắt ໂລກພັດທະນາພະລັງງານຂອງອາຊີ-ປາຊີຟິກ, ແລະ ການເລັ່ງລັດການທັນສະໄໝຂອງຕາຂ່າຍໄຟຟ້າພາຍໃນ ແລະ ການຄ້າໄຟຟ້າຂ້າມຊາຍແດນ, ຈະເປັນກຸນແຈສູ່ການໄດ້ຮັບຜົນປະໂຫຍດຈາກແນວໂຮມໂລກນີ້.
ພະລັງງານລົມໃນທະເລກຳລັງປ່ຽນຈາກ "ພະລັງງານໃນອະນາຄົດ" ມາເປັນ "ຄວາມເປັນຈິງໃນມື້ນີ້". ເມື່ອທຶນ, ເທັກໂນໂລຊີ ແລະ ນະໂຍບາຍ ມາພົບກັນໃນພາກພື້ນອາຊີ-ປາຊີຟິກ, ແນວໂຮມທີ່ຈະປ່ຽນແປງຮູບແບບພະລັງງານຂອງໂລກ ໄດ້ກາຍເປັນສິ່ງທີ່ບໍ່ສາມາດກັບຄືນໄດ້.
